Warwick Avenue :: เลิกเถิด จะเกิดประโยชน์
เพลงเพิ่งโปรด โ ค ต ร ตรงกับคู่รักที่ไม่มีทางไปกันได้
ขออนุญาตแปล
ฉันจะไปที่ถนนวาร์วิค มาเจอฉันตรงทางเข้ารถไฟใต้ดิน
เราจะคุยเรื่องต่างๆ ใช้เวลาไม่นาน
เธอสัญญาได้ไหม อย่ายืนรอตรงที่มีแสงไฟ
เดี๋ยวพอฉันไปที่ถนนวาร์วิค
ขอร้องเธออย่าง จงวางอดีตไว้ พูดได้แต่ความจริง
อย่าบอก...ว่าเรายังไปกันได้แค่เพราะฉันมายืนตรงหน้าเธอนี่
มันทำร้ายกันสิ้นดี แม้ฉันจะไม่มีน้ำตา
ครั้งสุดท้ายแล้วที่รัก นี่ฉันกำลังจะไปจากเธอ
เธอคิดเสมอว่าเธอรัก น่าเศร้านัก..เธอไม่ได้รักฉัน
และฉันก็ได้แต่สับสน คิดครุ่นวุ่นวนอนู่นั่น ไม่เป็นอันทำอะไร
เธอว่าแต่ว่าเธอรักฉัน เธอรัก แต่ฉันน่ะ ฉันต้องการอิสระ
...มันทำร้ายฉันนะ...ตลอดเวลา
เมื่อฉันไปถึงถนนวาร์ควิค เราจะคุยกันหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ไม่สองชั่วโมง...ไม่เกินนั้น
โอกาสเดียวที่จะได้พูด
คำตอบเป็นร้อยที่ฉันได้ให้มาตลอด จะบอกให้นี่ไงทางออก
เราผ่านกันมาพอแล้ว
เพราะนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะเลิกกัน
เธอคิดว่าเธอรัก แต่เธอ ไม่ ได้ รัก ฉัน
ฉันสับสน เป็นบ้าเป็นบอมาพักใหญ่
เธอรักฉัน แต่ฉันต้องการความเป็นตัวฉันเองด้วย
รักของเธอนั้น ทำร้ายฉันเหลือเกิน
วันเวลาที่ใช้ร่วมกันมา ทุกครั้ง..ฉันได้แต่หวังว่ามันจะดีขึ้น
และฉันไม่อยากหวังให้รถขบวนไหนมาแล้ว
ตอนนี้เราจบ ฉันเจ็บ มันเหมือนเราไม่เคยเริ่มต้นอะไรเลย
ทุกๆวันที่ผ่านมา ตอนที่ฉันเฝ้าหวังว่ามันจะดีขึ้น
แต่ไม่ละ .. ฉันไม่รอให้อะไรมันดีขึ้นมาแล้วดีกว่า
ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ไม่มีทาง
เธอคิดว่าเธอรักฉันอยู่ แต่เธอเปล่า มันไม่ใช่
ที่รัก...ที่รัก ฉันอยากมีอิสระนะ
เธอทำร้ายฉันอยู่
เธอ ไม่ ได้ รัก ฉัน
ฉัน ขอ จาก ไป
พนันให้ฉันอดกินสปาเกตตี้ไข่ปลาไปสองเดือนเลยว่า ... คนกว่าครึ่ง ไม่เข้าใจ
กระถิน เบื่อ เซ็ง แต่ยังไหว ยังโง่อยู่ ตราบที่เค้าคนใกล้ตัวนี้ยังซื่อสัตย์
You can be as much jerky as you want,
just don't betray me.
"เธอคงไม่เข้าใจนักละมังเพราะเธอก็เคยเป็น"
อาจเป็นงั้น เพียงแต่ฉันอยากให้เธอนึกถึงความรู้สึกตอนที่วัตรอยากเป็นอิสระ อยากเจอเพื่อน อยากอะไรมากมายแบบที่เขายกมาบอกเธอตอนที่อยากจะไปข้างนอก และแน่นอน เธออาจบอกว่าสถานะการณ์ตอนนี้กับตอนนั้นต่างกัน แต่เธอในยามนั้น กำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ บางทีอาจเป็นบางสิ่งที่เขาคนใกล้กำลังครุ่นคิดอยู่ก็เป็นได้
นอกนั้นฉันไม่มีอะไรแสดงความคิดเห็น ฉันอาจห่างเหินจากความรักนานเกินจะเข้าใจความซับซ้อนของความสัมพันธ์อันมีพื้นฐานจากความรัก
^___^
แต่ฉันก็ยังอยากได้ยินเรื่องราวฝั่งเธอเธอรู้ดีใช่ไหม?
นี่เธอเป็นคนที่รู้เรื่องที่สุดมาได้ยังไงเนี่ย
ณ ตอนที่วัฒน์อยากเป็นอิสระนั้น
เขาได้นอกใจและกายฉันไปนานแล้ว
ของวัฒน์ คือข้ออ้าง คือความขี้ขลาดและหวงก้าง
ฉันไม่เคยห้ามใครนี่มัส ยิ่งตอนวัฒน์นี่ต่างคนต่างเที่ยวเลย
แต่ตอนนี้ ฉันโดนห้ามทุกอย่างต่างหากล่ะ
เฮ้อ...
บริหารคนที่ห้าม ทำอย่างไรให้เขายอมแบบเต็มใจ
เราจะทำอย่างไรให้เขายอมโดยไม่รู้ตัว
ลองนั่งมองแบบไม่ใช่ตัวเองนะวันนี้
มันยากหนะคะ
ฉันโดนใจจริงๆ "กรณีฉัน เขาก็นอกกาย นอกใจ
ไปนานก่อนแล้ว และเป็นเพียงข้ออ้าง"
แต่ส่วนหนึ่งฉันก็ยอมรับว่า ถ้าเรามีความสุขกันดีทั้งคู่
คนเราคงไม่เรียกร้องหาอะไรเพิ่มเติม นอกเสียจาก
+++บางคน คือไม่รู้จักพอ และในกรณีของฉัน
ต้องยอมรับว่า ทั้งฉันและเขาต่างก็ไม่มีความสุขเท่าไหร่นัก
ซึ่งต้นเหตุหลักมากจากปมส่วนตัวของฉันเอง และเขา
ไม่มีวุฒิภาวะพอที่จะจัดการ แรงขับ ความต้องการของตัวเองได้
หรือไม่ก็ืคือ "เราไม่ใช่" นั่นแหละคะ
แต่ถ้าคุณอยากเลิก ก็เลิกเหอะ ฉันแอบคิดยังงั้นนะ
เพราะว่าเมื่อคิด สุดท้ายมันก็จะเป็นอย่างที่คิดอยู่ดี
วิ่งมาจุกที่อก ..คล้ายๆว่า จะเคยผ่านความรู้สึกแบบนี้
แล้วคล้ายๆว่า คุณมัสก้อจะคอยแนะนำ ไม่สิ
คอยสะกิดให้รู้สึกว่า ..แล้วมันจะผ่านไป
แล้วมันจะดีขึ้น ..เพียงแต่..
เราสู้กับมันไหว
ถ้าวันหนึ่งวันนี้ ..ไม่ไหวจะเคลียร์
อันว่า ฝืนไป ก็คงไม่ต่างไปจาก ..
ลาจาก ..
เพราะรักมีเพียงแค่
รัก กับ ไม่รัก เท่านั้นหล่ะค่ะ
ไม่มีอะไรยาก..หากว่าหัวใจเราแข็งแรงพอ