หายหน้าหายตาไปนานมากจนหลายคนถามไถ่ทางเมลล์ว่าเป็นอย่างไรบ้าง

สบายดีครับ

วุ่นวายกับชีวิตประจำวันประมาณหนึ่ง

จนทำให้เห่างเหินจากบ้านหลังนี้เป็นเวลาเกือบ 3 เดือนเลยที่เดียว

ส่วนมากผมจะไปขลุกที่บ้านของเจ้าจิ๋วเพราะมีภาระกิจต้องเอารูปไปส่งให้พ่อแม่เขา

ตั้งใจจะเข้ามาบอกเล่าชีวิตประจำวันตัวเองก็ดูเหมือนตั้งท่าเมื่อไหร่เป็นอันล้มครืน

สบายดีกันอยู่ใช่ไหมครับ

ปีหน้าผมตั้งใจว่าจะพยายามส่งข่าวสารหาทุกๆคนให้บ่อยหนกว่านี้

แต่ก็ยังไม่รู้ว่าภาระกิจชีวิตที่ดูหนักหนากว่าปีนี้จะทำให้ได้มีเวลาทำเช่นนั้นไหม

......

ผมย้ายมาอยู่ที่นี้จวนเจียนจะครบรอบหนึ่งปีแล้ว

จะว่าเร็วก็เร็ว จะว่าช้าก็ช้า

หนึ่งปีที่ย้ายกลับมาอยู่ที่นี้วิถีชีวิตบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป

และแน่นอนบางวิถีชีวิตยังคงไม่แตกต่างไปจากเดิมอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

เริ่มมีเพื่อนที่นี้หลายคน ความเหงาเริ่มหายหน้าไปจากความรู้สึกบ้าง

คิดว่าถ้าใช้ชีวิตที่นี้อีกสักพักผมจะมีเรื่องมาเล่าให้ทุกคนฟังมากกว่านี้

^_____^

แต่ก่อนที่จะได้บอกเล่าเรื่องอื่นใด

ผมอยากรบกวนขอที่อยู่ทุกท่านเอาไว้สำหรับส่งการ์ดปีใหม่

อย่างน้อยให้เรายังได้ส่งความสุขถึงกันไม่ว่าเราจะห่างหายกันไปนานแค่ไหน

ที่สำคัญ

เผื่อผมจะได้ส่งรูปเจ้าหูกางของผมไปอวดคุณๆถึงบ้านรบกวนด้วยนะครับ

.....

คิดถึง

ซ่อนกล่องคอมเม้นท์ไว้แล้วนะครับ

*~*มัชชะกวี *~*
11 ธ.ค. 2551 เวลา 02:10 น.

" คู่มือปราบเด็กเหลือขอ " ที่แผงหนังสือ