หายหน้าหายตาไปนานมากจนหลายคนถามไถ่ทางเมลล์ว่าเป็นอย่างไรบ้าง
สบายดีครับ
วุ่นวายกับชีวิตประจำวันประมาณหนึ่ง
จนทำให้เห่างเหินจากบ้านหลังนี้เป็นเวลาเกือบ 3 เดือนเลยที่เดียว
ส่วนมากผมจะไปขลุกที่บ้านของเจ้าจิ๋วเพราะมีภาระกิจต้องเอารูปไปส่งให้พ่อแม่เขา
ตั้งใจจะเข้ามาบอกเล่าชีวิตประจำวันตัวเองก็ดูเหมือนตั้งท่าเมื่อไหร่เป็นอันล้มครืน
สบายดีกันอยู่ใช่ไหมครับ
ปีหน้าผมตั้งใจว่าจะพยายามส่งข่าวสารหาทุกๆคนให้บ่อยหนกว่านี้
แต่ก็ยังไม่รู้ว่าภาระกิจชีวิตที่ดูหนักหนากว่าปีนี้จะทำให้ได้มีเวลาทำเช่นนั้นไหม
......
ผมย้ายมาอยู่ที่นี้จวนเจียนจะครบรอบหนึ่งปีแล้ว
จะว่าเร็วก็เร็ว จะว่าช้าก็ช้า
หนึ่งปีที่ย้ายกลับมาอยู่ที่นี้วิถีชีวิตบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป
และแน่นอนบางวิถีชีวิตยังคงไม่แตกต่างไปจากเดิมอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
เริ่มมีเพื่อนที่นี้หลายคน ความเหงาเริ่มหายหน้าไปจากความรู้สึกบ้าง
คิดว่าถ้าใช้ชีวิตที่นี้อีกสักพักผมจะมีเรื่องมาเล่าให้ทุกคนฟังมากกว่านี้
^_____^
แต่ก่อนที่จะได้บอกเล่าเรื่องอื่นใด
ผมอยากรบกวนขอที่อยู่ทุกท่านเอาไว้สำหรับส่งการ์ดปีใหม่
อย่างน้อยให้เรายังได้ส่งความสุขถึงกันไม่ว่าเราจะห่างหายกันไปนานแค่ไหน
ที่สำคัญ
เผื่อผมจะได้ส่งรูปเจ้าหูกางของผมไปอวดคุณๆถึงบ้านรบกวนด้วยนะครับ
.....
คิดถึง

ซ่อนกล่องคอมเม้นท์ไว้แล้วนะครับ
*~*มัชชะกวี *~*
11 ธ.ค. 2551 เวลา 02:10 น.
" คู่มือปราบเด็กเหลือขอ " ที่แผงหนังสือ